Święta Perpetua, męczennica z Kartaginy

Wibia Perpetua była młodą szlachetnie urodzoną kobietą z Kartaginy, katechumenką i matką karmiącego piersią dziecka, aresztowaną w 203 roku za panowania cesarza Septymiusza Sewera wraz ze swoją niewolnicą Felicytą i innymi katechumenami. Została ochrzczona w więzieniu i trwała niezłomnie mimo błagań ojca, by wyrzekła się wiary. Jej własny dziennik więzienny, zawierający otrzymane wizje, zachował się w Męce Perpetuy i Felicyty, jednym z najwcześniejszych pism chrześcijańskich napisanych przez kobietę. Została wystawiona na pożarcie dzikim zwierzętom na arenie, a następnie zabita mieczem 7 marca 203 roku. Kościół wspomina ją razem ze świętą Felicytą 7 marca.