Kathedraal van Sint-Pieter te Vic

Afbeelding: Wikimedia Commons

De kathedraal van Vic is een gebouw van lagen: een romaanse klokkentoren van zo'n 46 meter, opgetrokken met de kerk die bisschop Oliba in 1038 wijdde en beschouwd als de mooiste romaanse campanile van Catalonië, een romaanse crypte, een veertiende-eeuwse gotische kloostergang, een albasten hoogaltaarretabel gesneden door Pere Oller, en daaromheen een groot neoclassicistisch schip, herbouwd tussen 1781 en 1803. De muren behoren aan Josep Maria Sert, die ze tweemaal beschilderde: zijn eerste cyclus verbrandde in 1936, en hij begon opnieuw, en bedekte tussen 1939 en 1945 het hele interieur met sombere passiescènes in goud en zwart. Vandaag herdenkt de Kerk een zoon van dit bisdom, Antonius Maria Claret, wiens feest op 24 oktober valt: een weverszoon uit het nabije Sallent, die hier op het seminarie studeerde, predikend door het Catalaanse land trok en op 16 juli 1849 vijf jonge priesters in een seminariekamer bijeenbracht om de Claretijnen te stichten. Hij werd in 1850 in deze kathedraal tot bisschop gewijd, diende op Cuba en als biechtvader van de koningin, en stierf in 1870 in ballingschap in Frankrijk; zijn resten kwamen in 1897 terug naar Vic, en pelgrims komen nog altijd naar de stad om ernaast te bidden.