Katedra świętego Piotra w Vic

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Katedra w Vic to budowla z warstw: romańska dzwonnica wysoka na około 46 metrów, wzniesiona wraz z kościołem, który biskup Oliba konsekrował w 1038 roku, uważana za najpiękniejszą romańską kampanilę Katalonii, romańska krypta, czternastowieczny gotycki krużganek, alabastrowy ołtarz główny dłuta Pere Ollera, a wokół nich wielka klasycystyczna nawa przebudowana w latach 1781-1803. Jej ściany należą do Josepa Marii Serta, który malował je dwukrotnie: pierwszy cykl spłonął w 1936 roku, a on zaczął od nowa, pokrywając całe wnętrze w latach 1939-1945 mrocznymi scenami Męki w złocie i czerni. Dziś Kościół wspomina syna tej diecezji, Antoniego Marię Klareta, którego święto przypada 24 października: syn tkacza z pobliskiego Sallent, studiował w tutejszym seminarium, przemierzał kataloński kraj z kazaniami i 16 lipca 1849 roku zgromadził pięciu młodych kapłanów w celi seminaryjnej, by założyć Misjonarzy Klaretynów. W tej katedrze przyjął sakrę biskupią w 1850 roku, posługiwał na Kubie i jako spowiednik królowej, a zmarł na wygnaniu we Francji w 1870 roku; jego szczątki sprowadzono z powrotem do Vic w 1897 roku, a pielgrzymi wciąż przybywają do miasta, by się przy nich modlić.