Heilige Peregrinus Laziosi

De heilige Peregrinus Laziosi (ca. 1260-1345) werd geboren in een vooraanstaande, anti-pauselijke familie in Forlì. Als jongeman met een opvliegend karakter sloeg hij de heilige Filippus Benizi, de prior-generaal van de Servieten, die gekomen was om de stad met de paus te verzoenen; Filippus keerde de andere wang toe, en die klap werd het moment van Peregrinus' bekering. Hij trad in bij de Servieten in Siena, werd tot priester gewijd en keerde terug naar Forlì, waar hij bekend werd om zijn prediking, zijn zorg voor de armen en een strenge boetedoening die hem, naar de overlevering zegt, dertig jaar lang verhinderde te gaan zitten. Rond zijn zestigste was een kanker in zijn been zo ver gevorderd dat amputatie werd bevolen; biddend voor het kruisbeeld in de nacht ervoor zag hij Christus zijn been aanraken, en de volgende morgen was het genezen. Hij stierf in 1345 op ongeveer vijfentachtigjarige leeftijd en werd in 1726 heilig verklaard. Hij is de patroon van hen die lijden aan kanker en andere ernstige ziekten.