Bazylika Grobu Świętego

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Około roku 326 Helena, matka Konstantyna, przybyła do Jerozolimy w poszukiwaniu miejsc śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, a tradycja opowiada, że odnalazła tam samo Drzewo Krzyża Świętego. Nad Golgotą i pustym grobem jej syn wzniósł wielki kompleks konsekrowany w 335 roku, a dzisiejsze święto Podwyższenia Krzyża Świętego jest starożytną pamiątką właśnie tych wydarzeń. Spalona przez Persów, zburzona w 1009 roku, odbudowana przez krzyżowców, świątynia strzeże dziś pod jednym poranionym dachem dwóch najświętszych miejsc chrześcijaństwa: skały Kalwarii i edykułu nad grobem, odrestaurowanego w ostatnich latach aż po pierwotne kamienne łoże grobowe. Sześć starożytnych wspólnot chrześcijańskich dzieli budowlę według Status Quo z 1757 roku, tak ściśle, że drewniana drabina spoczywa nietknięta na gzymsie fasady od stuleci, a każdego ranka od ośmiuset lat te same dwie muzułmańskie rodziny Jerozolimy otwierają drzwi kościoła Zmartwychwstania.