Abdij van Einsiedeln

Afbeelding: Wikimedia Commons

Een monnik genaamd Meinrad verliet de abdijschool van Reichenau om alleen te leven in het donkere woud boven het meer van Zürich, en nam een Mariabeeld mee. Decennialang hield hij zijn kluizenarij, voedde reizigers en twee raven, tot rovers hem in 861 vermoordden in de hoop op een schat. Er bleven kluizenaars komen, en in 934 stichtte een van hen, Eberhard, de benedictijnenabdij die er sindsdien staat. In het hart ervan ligt de Genadekapel, waar de Zwarte Madonna, een laatgotisch beeld donker geworden door eeuwen kaarsenrook, pelgrims uit heel Europa ontvangt; een oude overlevering zegt dat Christus zelf in 948 het kapelletje wijdde, en een pauselijk document van 966 stond toe de verjaardag van dat wonder te vieren. Eromheen verrijst de enorme barokke abdijkerk, gebouwd tussen 1719 en 1735, met haar tweelingtorens boven het grote plein en een interieur dat één rollende golf is van fresco's, stucwerk en licht. Einsiedeln is de voornaamste bedevaartplaats van Zwitserland en een halte op de weg naar Compostela; de monniken zingen nog elke avond het Salve Regina voor de Madonna.