Kathedraal van Sevilla

Afbeelding: Wikimedia Commons

Toen het kathedraalkapittel van Sevilla in 1401 besloot de oude moskee te vervangen door een nieuwe kerk, zo wil de overlevering, beloofden zij iets zo moois te bouwen dat wie het voltooid zag, hen voor gek zou verklaren. Ze hielden woord: Santa María de la Sede werd de grootste gotische kathedraal ter wereld, een woud van pijlers waaronder het retablo mayor oprijst als een gouden klif, het grootste altaarstuk dat bestaat, een mensenleven aan gebeeldhouwde scènes uit het leven van Christus. Buiten staat nog altijd de Giralda, de twaalfde-eeuwse minaret van de Almohadenmoskee, bekroond met een renaissance-klokkentoren, 104 meter gelaagde Sevilliaanse geschiedenis. Binnen dragen vier gekroonde herauten van Castilië, León, Aragón en Navarra het graf van Christoffel Columbus op hun schouders, en in de Koninklijke Kapel rust het ongeschonden lichaam van de heilige Ferdinand III, de koning die Sevilla in 1248 aan de christelijke eredienst teruggaf. Het is een gebouw dat met opzet overweldigt, en je dan, in een stille zijkapel, verrast met stilte.