Pauselijk Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans van Pompei

Afbeelding: Wikimedia Commons

Als advocaat die in het occulte was verdwaald en teruggekeerd, kwam Bartolo Longo in 1872 naar de troosteloze vallei van Pompei om de landgoederen van een gravin te beheren, gekweld door zijn verleden tot hij zich een belofte herinnerde: wie mijn Rozenkrans verspreidt, zal gered worden. Dus begon hij de boeren de rozenkrans te leren, en op 13 november 1875 arriveerde een versleten schilderij van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, door een dominicaan bij een Napolitaanse uitdrager gekocht voor een paar munten, bij zijn kerkje op een kar beladen met mest. De wonderen begonnen bijna meteen; driehonderd dorpelingen beloofden een stuiver per maand, de eerste steen werd gelegd in 1876, en Pompei werd een van de grote Mariaheiligdommen van de wereld. Denk op dit feest van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans ook aan de Supplica, het smeekgebed dat Longo in 1883 schreef en dat nog altijd voor ditzelfde beeld wordt gebeden, elke 8 mei en elke eerste zondag van oktober, door miljoenen over heel de aarde op hetzelfde uur. Longo, apostel van de rozenkrans en vader voor de kinderen van gevangenen, stierf in 1926 en rust hier; de Kerk heeft hem sindsdien als heilige tot de altaren verheven.