Bazylika Matki Bożej z Walsingham (Slipper Chapel)

Zdjęcie: Wikimedia Commons

W 1061 roku szlachcianka Richeldis de Faverches została przeniesiona w duchu do Nazaretu, ukazano jej dom, w którym anioł pozdrowił Maryję, i poproszono, by zbudowała jego replikę w swojej wiosce w Norfolk; tak Walsingham stało się angielskim Nazaretem, jednym z czterech wielkich sanktuariów średniowiecznego chrześcijaństwa, w Anglii ustępującym tylko Canterbury. Pielgrzymi zatrzymywali się przy małej Slipper Chapel z 1325 roku, by zdjąć buty i przejść boso ostatnią Świętą Milę, aż do 1538 roku, gdy Święty Dom zburzono, a ukochaną figurę wywieziono do Londynu i spalono. Kaplica podupadła do rangi przytułku, kuźni, nawet obory, aż Charlotte Boyd kupiła ruinę w latach 90. XIX wieku i zwróciła ją Kościołowi; w 1934 roku odprawiono tam pierwszą Mszę od czterystu lat, kardynał poprowadził ponad dziesięć tysięcy pielgrzymów w duchu wynagrodzenia, a Slipper Chapel stała się katolickim Sanktuarium Narodowym. W dzisiejsze święto Matki Bożej z Walsingham jej figura, wyrzeźbiona według wizerunku ze średniowiecznej pieczęci przeoratu i ukoronowana w 1954 roku, znów przyjmuje pielgrzymów Anglii w setkach tysięcy w bazylice, którą papież Franciszek ustanowił w 2015 roku.