Abdijbasiliek van Santa Giustina

Afbeelding: Wikimedia Commons

Aan het grote ovaal van Prato della Valle verrijst een uitgestrekte bakstenen basiliek onder acht koepels, haar gevel voor altijd onvoltooid, gebouwd boven het graf van Justina, de jonge martelares van Padua, gedood rond 304 op haar zestiende. Sinds de vijfde eeuw staat hier een benedictijnenabdij, en zij bewaakt een verbazingwekkend gezelschap van doden. In het linkertransept, in een marmeren schrijn onder de Madonna van Constantinopel, rust het lichaam van de heilige evangelist Lucas, wiens feest vandaag is: de arts en metgezel van Paulus, auteur van het derde evangelie en de Handelingen, die ons het Magnificat, de herders en de weg naar Emmaüs gaf. Zijn resten, gekomen uit Constantinopel, werden hier in 1117 gevonden in een loden kist met zijn symbolen, en een modern wetenschappelijk onderzoek, begonnen in de jaren negentig, vond ze in overeenstemming met alles wat de traditie zegt; een rib werd teruggegeven aan zijn lege graf in Thebe. Aan de andere kant van de kerk ligt de schrijn van de apostel Mattias, Veroneses Marteldood van de heilige Justina bekroont het hoofdaltaar, en een gang van de martelaren leidt naar de kapel van de heilige Prosdocimus, Padua's eerste bisschop, de oudste gewijde ruimte van de stad.