Bazylika opacka Świętej Justyny

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Nad wielkim owalem Prato della Valle wznosi się ogromna ceglana bazylika pod ośmioma kopułami, z fasadą na zawsze niedokończoną, zbudowana nad grobem Justyny, młodej męczennicy Padwy zabitej około 304 roku w wieku szesnastu lat. Opactwo benedyktyńskie stoi tu od V wieku i strzeże zdumiewającego towarzystwa zmarłych. W lewym ramieniu transeptu, w marmurowej arce pod Madonną z Konstantynopola, spoczywa ciało świętego Łukasza Ewangelisty, którego święto przypada dzisiaj: lekarza i towarzysza Pawła, autora trzeciej Ewangelii i Dziejów Apostolskich, który dał nam Magnificat, pasterzy i drogę do Emaus. Jego szczątki, przybyłe z Konstantynopola, odnaleziono tu w 1117 roku w ołowianej trumnie oznaczonej jego symbolami, a nowoczesne badanie naukowe rozpoczęte w latach dziewięćdziesiątych uznało je za zgodne ze wszystkim, co mówi tradycja; jedno żebro zwrócono jego pustemu grobowi w Tebach. Po drugiej stronie kościoła leży arka apostoła Macieja, Męczeństwo świętej Justyny Veronesego wieńczy ołtarz główny, a korytarz męczenników prowadzi do kaplicy świętego Prosdocima, pierwszego biskupa Padwy, najstarszej świętej sali miasta.