Basiliek van het Heilig Hart van Montmartre

Afbeelding: Wikimedia Commons

Na de rampen van 1870 en 1871, oorlog, belegering en broederbloed, legde het katholieke Frankrijk een Nationale Gelofte af: een kerk bouwen voor het Heilig Hart van Jezus, in boete en hoop, en de Nationale Vergadering zelf verklaarde het werk in 1873 van openbaar nut. Paul Abadies Romaans-Byzantijnse ontwerp verrees vanaf 1875 op de heuvel van Montmartre, de martelarenberg waar de heilige Dionysius zou zijn gestorven, gebouwd in travertijn uit Château-Landon, een steen die witter wordt door de regen, zodat de koepels helderder gaan glanzen naarmate ze ouder worden. Voltooid in 1914 en gewijd in 1919, herbergt de basiliek een van de grootste mozaïeken ter wereld, de Christus in Glorie met uitgestrekte armen boven het koor, en de negentien ton zware Savoyarde, een van de zwaarste klokken van Frankrijk. Maar haar ware wonder is onzichtbaar vanaf de beroemde trappen: binnen wordt het Allerheiligste sinds 1885 zonder onderbreking aanbeden, dag en nacht, door twee wereldoorlogen heen, een keten van gebed boven Parijs die nooit is gebroken.