Katedra w Trewirze

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Najstarsza katedra Niemiec narodziła się w dzielnicy pałacowej Konstantyna Wielkiego: na początku IV wieku wzniesiono tu mury z rzymskiej cegły, które wewnątrz kościoła sięgają wciąż dwudziestu sześciu metrów, a fragment ogromnej granitowej kolumny leży przy drzwiach niczym podpis. Splądrowany w V wieku i ponownie w IX, rdzeń za każdym razem odbudowywano, a potem otoczono romańskim westwerkiem o czterech wieżach, którego surowe, niemal warowne oblicze kopiowano w całym cesarstwie; gotyckie sklepienia, barokowe ołtarze i krużganek dokładano przez stulecia, tak że budowla czyta się jak kompendium europejskiej architektury, z rzymskim sercem wciąż bijącym pośrodku. Za prezbiterium, w Kaplicy Świętej Tuniki, przechowuje się tunikę uważaną za nieszytą szatę Chrystusa, którą według tradycji święta Helena, matka Konstantyna, przywiozła z Jerozolimy i podarowała temu kościołowi. Odnaleziona w ołtarzu głównym w 1512 roku i pokazana wtedy ponad stu tysiącom pielgrzymów, bywa wystawiana bardzo rzadko; skarbiec katedralny strzeże jej relikwiarzy, a stare kamienie strzegą siedemnastu wieków modlitwy.