Święty Benedykt z Nursji

Święty Benedykt z Nursji (ok. 480-547) jest ojcem monastycyzmu zachodniego. Urodzony w Nursji w Umbrii, został wysłany do Rzymu na studia, lecz odpychany zepsuciem, jakie tam zastał, wycofał się, by żyć jako pustelnik w jaskini w Subiaco. Zgromadzili się wokół niego uczniowie i założył dwanaście małych klasztorów, zanim około 529 roku przeniósł się na Monte Cassino, gdzie spędził resztę życia. Tam napisał swoją Regułę, krótki i pełen ludzkiego ciepła przewodnik życia wspólnotowego opartego na modlitwie, pracy, posłuszeństwie i stabilności, którą nazwał „małą regułą dla początkujących”. Rozprzestrzeniła się ona w całej Europie i do dziś pozostaje fundamentem życia benedyktyńskiego. Jego siostra bliźniaczka, święta Scholastyka, kierowała pobliską wspólnotą mniszek. Niemal wszystko, co o nim wiadomo, pochodzi z Dialogów świętego Grzegorza Wielkiego. Paweł VI ogłosił go patronem Europy w 1964 roku.