Katedral ng Antipolo

Larawan: Wikimedia Commons

Noong ika-25 ng Marso 1626, umalis sa Acapulco ang galyon na El Almirante sakay ang bagong gobernador ng Pilipinas at isang maliit na maitim na imahen ng Birhen na inukit sa Mexico. Napakapayapa ng paglalayag sa Pasipiko kaya pagdating sa Maynila, pinarangalan ang imahen ng titulong Nuestra Señora de la Paz y Buen Viaje, ang Mahal na Birhen ng Kapayapaan at Mabuting Paglalakbay, at paulit-ulit sa sumunod na mga dekada, naglayag siya bilang patrona ng mga galyon ng Maynila, tumatawid sa karagatan at naghahatid ng kanyang mga tripulante pauwi. Iniluklok sa kaburulan ng Antipolo sa silangan ng Maynila, siya ang naging dakilang Birheng peregrino ng Pilipinas: ang batang si José Rizal ay pumunta rito kasama ang kanyang ama noong 1868 upang magpasalamat sa kanyang ligtas na pagsilang, at hanggang ngayon ay dinadalaw siya ng mga manlalakbay at OFW bago umalis at pagkatapos ng ligtas na pag-uwi, marami ang naglalakad buong gabi mula Maynila sa tradisyong Alay Lakad. Ang simbahang nakapalibot sa kanya, muling itinayo pagkatapos ng digmaan at lindol at natapos noong 1954, ay katedral na ngayon at idineklarang unang pandaigdigang dambana ng Pilipinas. Kinoronahan noong 1926, ang maliit na kayumangging Birhen ay patuloy na tumatanggap ng milyun-milyon, lalo na ngayong buwan ng Santo Rosaryo.