Bazylika katedralna Notre-Dame w Sajgonie

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Pośród ryczącego ruchu największego miasta Wietnamu dwie wieże z czerwonej cegły wznoszą się na 58 metrów nad placem, gdzie dniem i nocą ludzie przystają przed białą marmurową figurą Dziewicy. Katedrę zbudowano w latach 1877-1880 z materiałów przywiezionych z Francji, a jej czerwone cegły zachowały niewyblakły kolor przez blisko półtora wieku tropikalnego słońca i monsunów. Oficjalnie bazylika katedralna Niepokalanego Poczęcia, swą potoczną nazwę zyskała w 1959 roku, gdy przed nią ustawiono figurę Matki Bożej Pokoju, a Wietnam zawierzył się Maryi w godzinie trwogi; w niedziele tłumy wylewają się z Mszy na plac Komuny Paryskiej. Dla wietnamskich katolików, jednej z najliczniejszych i najżarliwszych wspólnot katolickich Azji, ukształtowanej przez prześladowania, które wydały ponad stu kanonizowanych męczenników, ta katedra jest czymś więcej niż kolonialnym zabytkiem: jest kościołem macierzystym wiary, która zakorzeniła się w tej ziemi cztery wieki temu i nigdy nie puściła.