Bazylika Saint-Sernin

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Około roku 250 Saturnin, pierwszy biskup Tuluzy, odmówił złożenia ofiary bogom i przywiązano go do byka, który wlókł go ulicami aż do śmierci. Nad jego grobem wyrosło sanktuarium, a nad tym sanktuarium największy wciąż stojący romański kościół Francji, konsekrowany w 1096 roku, z różową cegłą i kamieniem zwieńczonymi ośmioboczną wieżą, wznoszącą się kondygnacja po kondygnacji arkad. Zbudowano go dla pielgrzymów: na drodze do Composteli obejście i wieniec kaplic pozwalały tłumom okrążać relikwie, nie zakłócając modlitwy mnichów. A jakież to relikwie. Saint-Sernin strzeże jednego z najbogatszych skarbców świętych w Europie, ponad stu relikwiarzy w kaplicach i krypcie, wśród nich szczątków kilku apostołów, a w dzisiejsze święto przede wszystkim Szymona i Judy, które według tradycji trafiły tu jako dar Karola Wielkiego. Tak oto dwaj cisi apostołowie tego dnia dzielą dach z pierwszym męczennikiem Tuluzy, a pielgrzymi wciąż przechodzą tym samym obejściem, dotykając tych samych kamieni, w drodze do Santiago.