Bazylika Ślubu Narodowego

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Gdy Ekwador poświęcił się Najświętszemu Sercu Jezusa w 1873 roku, ojciec Julio Matovelle zaproponował w 1883 roku, by ślub ten wykuć w kamieniu, a francuski architekt Emilio Tarlier, zainspirowany paryską Notre-Dame, zaprojektował największy neogotycki kościół obu Ameryk. Kamień węgielny położono w 1892 roku, konsekracja nastąpiła dopiero w 1988 roku, a miejscowa legenda upiera się, że bazylika nigdy nie może zostać całkiem ukończona, bo jej ukończenie oznaczałoby koniec świata. Spójrz w górę na wieże, a nie znajdziesz średniowiecznych potworów: zamiast gargulców z kamienia wyskakują kondory, legwany, pancerniki i żółwie z Galapagos, własne stworzenie Ekwadoru wielbiące swego Stwórcę. Bliźniacze wieże wznoszą się na jakieś 115 metrów i można na nie wejść, a odważnych nagradzają Andy na horyzoncie i rozpościerające się w dole kolonialne stare miasto Quito, pierwsze miasto w historii wpisane na listę UNESCO.