Heiligdom van Las Lajas

Afbeelding: Wikimedia Commons

Een gotische kerk staat op een brug over een canyon in de Andes, haar spitsen honderd meter boven de rivier de Guáitara, en de reden waarom zij op zo'n onmogelijke plek werd gebouwd, staat op de rots zelf geschilderd. In 1754 schuilden een inheemse vrouw, María Mueses de Quiñones, en haar dochter Rosa, doof en stom vanaf haar geboorte, voor een storm tussen de platte stenen, de lajas, toen Rosa plotseling haar eerste woorden sprak: de Mestiza roept mij. Op de canyonwand verscheen een beeltenis van de Maagd met Kind, met de heilige Dominicus die de rozenkrans ontvangt en de heilige Franciscus ernaast, en latere onderzoeken vonden geen verf of pigment op het oppervlak: de kleuren dringen in de steen zelf door. Sindsdien komen pelgrims uit Colombia en Ecuador, die heiligdom na heiligdom bouwden tot dit neogotische wonder verrees tussen 1916 en 1949, met als koorwand de levende rots die het beeld draagt. De devotie werd in 1951 goedgekeurd, het beeld in 1952 gekroond, en het pad de kloof in wordt omzoomd door duizenden dankplaquettes voor ontvangen genaden.