Kathedraal van Chartres

Afbeelding: Wikimedia Commons

Sinds 876, toen Karel de Kale haar de sluier schonk die Maria bij de geboorte van Christus gedragen zou hebben, behoort Chartres toe aan de Moeder Gods. In een juninacht van 1194 zette de bliksem de kathedraal in brand en de stad wanhoopte, ervan overtuigd dat de reliek verloren was, tot priesters drie dagen later uit de crypte kwamen met de ongeschonden sluier, en de pauselijke legaat verklaarde dat Maria zelf een prachtiger huis verlangde. In slechts zesentwintig jaar verrees het meesterwerk van de Franse gotiek boven de tarwevlakten, zijn driedelige opstand overspoelt het interieur met het licht van glas-in-lood waarvan het blauw nooit is geëvenaard. Op de vloer van het schip nodigt een labyrint van lichte steen, gelegd rond 1200 en bijna zo breed als het grote westelijke roosvenster erboven, pelgrims nog altijd uit om zijn kronkelende pad naar het midden te gaan als een reis van de ziel, en de sluier is er nog, tentoongesteld in zijn kapel na meer dan elf eeuwen.