Sanktuarium Świętego Michała Archanioła

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Wysoko na cyplu Gargano pielgrzymi schodzą długimi schodami w głąb samej góry, bo kościół jest tu jaskinią, najstarszym sanktuarium świętego Michała w Europie Zachodniej. Trzy razy, jak głosi tradycja, Archanioł ukazał się biskupowi Lorenzo Maiorano z Siponto, w 490, 492 i 493 roku, a za ostatnim razem oznajmił, że sam konsekrował grotę, dlatego ta Niebiańska Bazylika nigdy nie została konsekrowana ludzkimi rękami i dlatego jej poświęcenie wspomina się 29 września, w obchodzone dziś święto Archanioła. Nad wejściem inskrypcja ostrzega i zaprasza zarazem: Terribilis est locus iste, przejmujące jest to miejsce, to dom Boga i brama nieba. Longobardowie uczynili grotę swoim narodowym sanktuarium, a obok stoi grobowiec króla Rotara; Karol I Andegaweński wzniósł ośmiokątną dzwonnicę w 1282 roku; piętnaście wieków pielgrzymów, od krzyżowców po Jana Pawła II w 1987 roku, schodziło po tych stopniach, a od 2011 roku sanktuarium jest wpisane przez UNESCO na listę skarbów longobardzkiej Italii.