Sanktuarium Świętego Pio z Pietrelciny

Zdjęcie: Giuseppe Tomaselli / Google Maps

20 września 1918 roku trzydziestojednoletni brat kapucyn ukląkł przed krucyfiksem w małym kościele Santa Maria delle Grazie i otrzymał rany, które nie miały się zamknąć przez pięćdziesiąt lat. Ojciec Pio, urodzony jako Francesco Forgione, przybył do tego odległego miasteczka na Gargano dwa lata wcześniej i nigdy go nie opuścił: przez pół wieku pielgrzymi ściągali na jego wielogodzinne Msze i czekali miesiącami na jego konfesjonał, podczas gdy on budował Casa Sollievo della Sofferenza, wielki Dom Ulgi w Cierpieniu, nalegając, by modlitwa i nauka razem służyły chorym. Zmarł w dzisiejszą datę w 1968 roku, został kanonizowany przez Jana Pawła II w 2002 roku, a fala pielgrzymów tylko rosła; kapucyni poprosili więc Renzo Piano o nowy kościół, poświęcony w 2004 roku, ogromną muszlę kamiennych łuków na 6500 miejsc, opłaconą niemal w całości z ofiar pielgrzymów. Tam święty spoczywa teraz pod złotą mozaiką, podczas gdy w starym kościele konfesjonał, cela i krucyfiks stygmatów pozostają dokładnie takie, jakimi je zostawił.