Basiliek van Saint-Denis

Afbeelding: Wikimedia Commons

Rond het jaar 250 werd Dionysius, de eerste bisschop van Parijs, onthoofd op Montmartre, en de legende vertelt dat hij zijn hoofd opraapte en predikend naar het noorden liep, tot hij neerviel op de plek waar hij begraven wilde worden. Boven dat graf, waarvan we de martelaar vandaag eren, groeide een abdij die het geheugen van Frankrijk werd: koning Dagobert werd in de zevende eeuw naast de heilige begraven, en zo'n twaalf eeuwen lang volgden bijna alle koningen en koninginnen van Frankrijk, tot meer dan zeventig stenen grafbeelden boven de koninklijke doden sliepen. Hier ook herbouwde abt Suger in de jaren 1140 de westgevel en het stralende koor, gewijd in 1144, overtuigd dat God licht is en dat muren zich in glas konden openen: de gotiek werd in dit gebouw geboren voordat zij een naam had. De Revolutie leegde de graven in 1793 in massagraven, maar de gerestaureerde basiliek herbergt nog altijd de grootste verzameling grafsculptuur van Europa, de geschiedenis van een hele natie die waakt rond het graf van een martelaar.