Bazylika św. Pawła za Murami

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Ścięty za Nerona apostoł Paweł został pochowany przy drodze do Ostii, a nad tym grobem Konstantyn wzniósł bazylikę, którą cesarze rozbudowali w największy kościół Rzymu po bazylice św. Piotra. Około roku 600 Grzegorz Wielki, którego wspomnienie przypada dziś, przebudował ołtarz główny tak, by mszę sprawowano wprost nad grobem apostoła, gdzie płyta z IV wieku wciąż głosi Paulo Apostolo Mart, Pawłowi, apostołowi i męczennikowi. Starożytna bazylika zachowała swój charakter przez 1435 lat, aż pożar zniszczył ją w jedną lipcową noc 1823 roku; katolicy całego świata, a nawet car Rosji, pomogli odbudować ją według tego samego planu, na nowo konsekrowaną w 1854 roku. Pod jej 80 granitowymi kolumnami biegnie słynny pas mozaikowych medalionów z wizerunkami wszystkich papieży od Piotra, a legenda szepcze, że gdy ostatni pusty medalion zostanie wypełniony, zamknie się sama historia.