Basilika ni San Pablo sa Labas ng mga Pader

Larawan: Wikimedia Commons

Pinugutan sa ilalim ni Nero, si Apostol Pablo ay inilibing sa tabi ng Daang Ostian, at sa ibabaw ng libingang iyon ay nagtayo si Constantino ng basilika na pinalaki ng mga emperador hanggang maging pinakamalaking simbahan ng Roma pagkatapos ng San Pedro. Noong bandang taong 600, muling itinayo ni Gregorio Magno, na ipinagdiriwang ang kapistahan ngayon, ang pangunahing altar upang ang Misa ay ipagdiwang mismo sa ibabaw ng libingan ng apostol, kung saan ang isang lapida mula ikaapat na siglo ay nagsasaad pa rin ng Paulo Apostolo Mart, kay Pablo, apostol at martir. Napanatili ng sinaunang basilika ang katangian nito sa loob ng 1,435 taon, hanggang wasakin ito ng sunog sa isang gabi ng Hulyo 1823; ang mga Katoliko ng buong mundo, maging ang Tsar ng Rusya, ay tumulong sa muling pagtatayo ayon sa dating plano, at muling kinonsagra noong 1854. Sa ilalim ng 80 haliging granito nito tumatakbo ang bantog na hanay ng mga medalyang mosaic na naglalarawan sa bawat papa mula kay Pedro, at ibinubulong ng alamat na kapag napuno na ang huling bakanteng medalya, magsasara na rin ang kasaysayan.