Kim jest święty patron? I kto jest patronem…?
Święty patron to święty, któremu Kościół albo długa chrześcijańska tradycja powierzyli szczególną opiekę nad osobą, miejscem, grupą ludzi lub jakąś potrzebą: nad krajem, parafią, zawodem, chorobą, nad człowiekiem, który nosi jego imię. Katolicy nie modlą się do patronów zamiast do Boga. Proszą ich o modlitwę, tak jak prosi się o nią dobrego przyjaciela, z tą różnicą, że ten przyjaciel jest już u Boga.
Poniżej: skąd biorą się patronaty, jak wybrać własnego patrona i lista patronów, których ludzie szukają najczęściej, z zaznaczeniem, które patronaty ogłosił papież, a które pochodzą z tradycji.
Kim jest święty patron?
Słowo pochodzi od łacińskiego patronus, czyli opiekun, który wstawia się za kimś. Święty patron to przyjaciel w niebie, który ma na biurku szczególną „teczkę spraw”. Święty Antoni ma zgubione klucze. Święta Cecylia ma chór. Święty Józef ma cały Kościół.
Po co w ogóle prosić świętych o modlitwę? Bo śmierć nie rozdziela Bożej rodziny. Katechizm wyjaśnia, że święci w niebie, ściśle zjednoczeni z Chrystusem, nie przestają wstawiać się za nami u Ojca, zawsze przez jedynego Pośrednika, Jezusa Chrystusa, a ich braterska troska jest prawdziwą pomocą w naszej słabości (zob. KKK 956). Przytacza przy tym świętą Teresę z Lisieux, która pragnęła spędzać swoje niebo na czynieniu dobra na ziemi.
W dalszej części, mówiąc o modlitwie, Katechizm nazywa świętych chmurą świadków, którzy kontemplują Boga, wielbią Go i wciąż troszczą się o tych, których zostawili na ziemi. Ich wstawiennictwo jest, jak mówi, ich najwyższą służbą Bożemu zamysłowi, a my możemy i powinniśmy prosić ich, by modlili się za nas i za cały świat (zob. KKK 2683).
Kiedy przeżywasz coś trudnego, prosisz mamę albo przyjaciół o modlitwę i nikt nie uważa, że w ten sposób coś Bogu odbierasz. Prośba skierowana do świętego to ten sam gest, tylko wobec członków rodziny, którzy teraz oglądają Boga twarzą w twarz. Cześć boska należy się wyłącznie Bogu; święci są naszymi starszymi braćmi i siostrami, a nie Jego rywalami. (Chrześcijanie innych tradycji patrzą na to różnie; o tym, co nas łączy, mówi nasz przewodnik o tym, czym różnią się katolicy od innych chrześcijan.)
🕯️ Poznawaj każdego ranka nowego świętego dzięki funkcji Święty dnia w Catho+ →
Jak święty zostaje patronem?
W Rzymie nie ma urzędu, który rozdziela wszystkie patronaty. Większość z nich narodziła się na jeden z trzech sposobów.
1. Związek z życiem świętego
Bardzo często patronat po prostu wynika z historii świętego. Święty Łukasz jest patronem lekarzy, bo święty Paweł nazywa go „umiłowanym lekarzem” (Kol 4,14). Święty Józef, rzemieślnik pracujący własnymi rękami, jest patronem ludzi pracy. Święty Franciszek z Asyżu, który głosił kazania ptakom i śpiewał Pieśń słoneczną, jest przyjacielem zwierząt.
2. Tradycja i modlitwa wiernych
Czasem zwykli wierni modlili się do jakiegoś świętego w określonej potrzebie, doznawali pomocy, opowiadali o tym innym i z pokolenia na pokolenie zwyczaj stawał się tradycją. Tak święty Antoni z Padwy stał się świętym od rzeczy zagubionych, a święty Gerard Majella patronem kobiet w ciąży. Nikt nie podpisał dekretu; lud Boży po prostu to wiedział.
3. Oficjalne ogłoszenie przez papieża
Niektóre patronaty papież ogłosił oficjalnie, często na prośbę biskupów albo wiernych. Kilka znanych przykładów:
- Święty Józef, Patron Kościoła powszechnego, ogłoszony za błogosławionego Piusa IX 8 grudnia 1870 roku dekretem Quemadmodum Deus.
- Święty Tomasz z Akwinu, patron katolickich uniwersytetów i szkół, ogłoszony przez Leona XIII w 1880 roku.
- Święty Franciszek z Asyżu i święta Katarzyna ze Sieny, patroni Włoch, ogłoszeni przez Piusa XII 18 czerwca 1939 roku.
- Święty Benedykt, patron Europy, ogłoszony przez świętego Pawła VI w 1964 roku.
Patroni krajów, zawodów, parafii i ludzi
Kraje i miasta
Większość katolickich krajów, regionów i miast ma swojego patrona, często świętego, który jako pierwszy głosił tam Ewangelię, albo tego, którego sanktuarium lud szczególnie ukochał. Niektóre z tych patronatów zatwierdził papież. Twoja diecezja albo konferencja episkopatu powie ci, kto jest patronem twojego miejsca.
Zawody i stany życia
Prawie każdy zawód ma swojego świętego. To przypomnienie, że świętość nie jest zarezerwowana dla zakonników i zakonnic: nauczyciel może zostać świętym, ucząc, pielęgniarka, opiekując się chorymi, ojciec, wychowując dzieci.
Parafie i kościoły
Każdy kościół katolicki ma swój „tytuł” (Najświętszej Maryi Panny, Trójcy Świętej, Najświętszego Serca Pana Jezusa), którego po poświęceniu kościoła nie można już zmienić (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1218). Jeśli tytułem jest święty, to on jest patronem parafii, a parafia obchodzi jego święto ze szczególną radością. (Ciekawi cię, jakie są rodzaje kościołów? Zobacz przewodnik katedra, bazylika, kościół: czym się różnią?)
Twoje imię: chrzest i bierzmowanie
Najbardziej osobistym patronem jest święty, którego imię nosisz. Katechizm wyjaśnia, że na chrzcie chrześcijanin otrzymuje swoje imię w Kościele. Może to być imię świętego, czyli ucznia Chrystusa, który przeżył życie w wzorowej wierności Panu. Święty patron daje nam, jak mówi Katechizm, wzór miłości i zapewnienie o swoim wstawiennictwie. Imię może też wyrażać jakąś chrześcijańską tajemnicę lub cnotę, a rodzice, chrzestni i proboszcz powinni zadbać, by nie było obce zmysłowi chrześcijańskiemu (zob. KKK 2156). (Więcej o chrzcie w naszym przewodniku o siedmiu sakramentach.)
W wielu krajach jest też zwyczaj, że przystępujący do bierzmowania wybierają imię świętego jako nowego patrona swojego chrześcijańskiego życia. Praktyka bywa różna w różnych miejscach, więc zapytaj w swojej parafii.
Jak wybrać świętego patrona
Nie potrzebujesz niczyjego pozwolenia, by obrać jakiegoś świętego za patrona. Jak każda przyjaźń, często zaczyna się to przypadkiem i rośnie z czasem. Kilka sposobów, by znaleźć swojego:
- Zacznij od swojego imienia. Dowiedz się, kto jest twoim patronem z imienia, i przeczytaj jego życiorys. Możesz się zdziwić.
- Spójrz na swoje życie. Twój zawód, twój kraj, twoja choroba, twoje powołanie matki, studenta, żołnierza: prawie na pewno jest święty, który szedł tą samą drogą.
- Spójrz w swoje serce. Czy jest święty, którego historia cię porusza, do którego słów wciąż wracasz? To często znak.
- Pozwól, by święci znaleźli ciebie. Czytaj codziennie o jednym świętym; niektórzy zostaną z tobą. Potem poznaj dzień ich wspomnienia i proś ich o modlitwę.
Kto jest patronem…? Patronaty, których szuka się najczęściej
Oto patronaty, których ludzie szukają najczęściej. „Ogłoszony” oznacza, że papież albo Stolica Apostolska nadali mu oficjalny charakter; „tradycja” oznacza, że wyrósł z wiary i modlitwy ludu na przestrzeni wieków. Patronat z tradycji nie jest „mniej prawdziwy”; po prostu nie został ustanowiony dekretem.
Codzienne potrzeby
- Rzeczy zagubione: Święty Antoni z Padwy (tradycja). Najbardziej znana historia opowiada o cennej księdze psalmów, którą mu zabrano i którą oddano po jego modlitwie. Odmów Nowennę do św. Antoniego.
- Zwierzęta: Święty Franciszek z Asyżu (tradycja). Wiele parafii błogosławi zwierzęta w okolicach jego święta, 4 października. Jest też ogłoszonym patronem ekologów (święty Jan Paweł II, 1979).
- Sprawy trudne i beznadziejne: Święty Juda Tadeusz (tradycja). Apostoł Juda był długo zapomniany, bo jego imię brzmiało podobnie jak imię Judasza, więc ludzie zwracali się do niego wtedy, gdy wszystko inne zawiodło. Odmów Nowennę do św. Judy Tadeusza.
- Podróżni: Święty Krzysztof (tradycja). W 1969 roku jego wspomnienie przeniesiono z kalendarza powszechnego do kalendarzy lokalnych, ale nadal jest świętym, wpisanym między męczenników w Martyrologium Rzymskim.
- Internet: Święty Izydor z Sewilli bywa często proponowany, bo napisał wielką encyklopedię całej wiedzy swoich czasów. Ale nie jest to oficjalne: Kościół nigdy nie ogłosił patrona internetu.
Rodzina i życie
- Matki: Święta Monika (tradycja). Przez lata, ze łzami, modliła się o nawrócenie syna, który został świętym Augustynem.
- Kobiety w ciąży: Święty Gerard Majella (tradycja). Temu bratu redemptoryście przypisuje się wiele łask w trudnych ciążach.
- Dobra śmierć, umierający: Święty Józef (tradycja). Według tradycji umarł, mając przy sobie Jezusa i Maryję. Odmów Nowennę do św. Józefa.
- Chorzy na raka: Święty Peregryn (tradycja). Cierpiał na chorobę nogi tak poważną, że miano ją amputować; po nocy modlitwy został uzdrowiony.
Praca i nauka
- Ludzie pracy: Święty Józef Robotnik. Pius XII ustanowił święto świętego Józefa Robotnika 1 maja 1955 roku, aby ludzie pracy nie zatracili chrześcijańskiego sensu pracy.
- Uczniowie, studenci i szkoły katolickie: Święty Tomasz z Akwinu (ogłoszony patronem katolickich uniwersytetów, akademii i szkół przez Leona XIII w 1880 roku; patronem uczących się w ogóle z tradycji).
- Nauczyciele: Święty Jan Chrzciciel de La Salle (ogłoszony przez Piusa XII 15 maja 1950 roku). Założył Braci Szkół Chrześcijańskich.
- Lekarze: Święty Łukasz oraz święci Kosma i Damian (tradycja). Łukasz był lekarzem; Kosma i Damian, męczennicy pierwszych wieków, są wspominani jako lekarze, którzy leczyli chorych za darmo. Ich imiona wciąż padają w Pierwszej Modlitwie Eucharystycznej podczas Mszy Świętej.
- Muzycy: Święta Cecylia (tradycja). Opowieść o jej męczeństwie mówi, że podczas jej wesela, gdy grała muzyka, ona w sercu śpiewała Bogu.
- Żołnierze, policjanci i ratownicy medyczni: Święty Michał Archanioł (tradycja), obok wielu innych, którzy chronią i ratują. Pismo Święte ukazuje go jako wodza w walce ze złem, a ci, którzy narażają się, by chronić innych, od dawna proszą go o opiekę.
- Misje: Święty Franciszek Ksawery i święta Teresa z Lisieux (ogłoszeni przez Piusa XI w 1927 roku). Teresa nigdy nie opuściła klasztoru, ale ofiarowała swoje życie w modlitwie za misjonarzy. Odmów Nowennę do św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Kontynenty i kraje
- Europa: Święty Benedykt (ogłoszony przez świętego Pawła VI w 1964 roku), razem ze świętymi Cyrylem i Metodym (ogłoszonymi przez świętego Jana Pawła II w 1980 roku) oraz świętymi Brygidą Szwedzką, Katarzyną ze Sieny i Teresą Benedyktą od Krzyża (Edytą Stein) jako współpatronkami (ogłoszonymi przez świętego Jana Pawła II 1 października 1999 roku).
- Ameryka: Matka Boża z Guadalupe (ogłoszona). Pius XII uczcił ją w 1945 roku jako Cesarzową Ameryk, a święty Jan Paweł II w Ecclesia in America (1999) wezwał ją jako Patronkę całej Ameryki i poprosił, by jej święto obchodzono 12 grudnia na całym kontynencie.
- Brazylia: Matka Boża z Aparecidy (ogłoszona przez Piusa XI w 1930 roku, na prośbę biskupów brazylijskich). Jej święto, 12 października, jest dniem wolnym od pracy w całym kraju.
- Francja: Najświętsza Maryja Panna Wniebowzięta, główna patronka, razem ze świętą Joanną d'Arc (obie ogłoszone przez Piusa XI w 1922 roku) oraz świętą Teresą z Lisieux (ogłoszoną przez Piusa XII w 1944 roku).
- Meksyk: Matka Boża z Guadalupe (ogłoszona). Jej patronat zatwierdził papież Benedykt XIV w XVIII wieku.
- Filipiny: Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny, główna patronka, razem ze świętą Pudencjaną i świętą Różą z Limy (ogłoszone przez Piusa XII w 1942 roku).
- Portugalia: Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny, ogłoszone patronką królestwa przez króla Jana IV w 1646 roku, razem ze świętym Antonim z Lizbony (znanym gdzie indziej jako Antoni z Padwy, urodzonym w Lizbonie) i świętym Franciszkiem Borgiaszem (świętego Antoniego ogłosił Pius XI w 1934 roku).
- Hiszpania: Święty Jakub Apostoł (Santiago), patron według wielowiekowej tradycji, oraz Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny, patronka (ogłoszona przez Klemensa XIII w 1760 roku).
- Stany Zjednoczone: Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (wybrane przez biskupów amerykańskich w 1846 roku i zatwierdzone przez błogosławionego Piusa IX w 1847 roku).
- Włochy: Święty Franciszek z Asyżu i święta Katarzyna ze Sieny (ogłoszeni przez Piusa XII w 1939 roku).
- Cały Kościół: Święty Józef (ogłoszony w 1870 roku).
A kiedy nie wiesz, którego świętego prosić, proś wszystkich: Litania do Wszystkich Świętych wzywa naraz całą niebieską rodzinę.
| Znajdź swojego Świętego Patrona |
W Catho+ znajdziesz swojego świętego patrona po imieniu, każdego ranka poznasz świętego dnia i odmówisz nowenny do świętego Antoniego, świętego Judy Tadeusza, świętego Józefa i świętej Teresy.