Jerónimosklooster

Afbeelding: Wikimedia Commons

Voor Vasco da Gama in 1497 naar Indië voer, waakten hij en zijn bemanning de nacht door in een kapelletje aan de Taag, waar zeelieden baden voordat ze het onbekende in trokken. Toen hij terugkwam, liet koning Manuel I op die plek de kerk van Santa Maria de Belém en het klooster van de hiëronymieten bouwen, begonnen in 1501 en grotendeels betaald met de peper en specerijen die uit het Oosten terugkwamen. De steen spreekt een eigen taal, het manuelijns: touwen, ankers, knopen, koralen, armillairsferen en het kruis van de Christusorde klimmen over de portalen, alsof de zee zelf in de muren is gehouwen. Binnen dragen zes slanke pijlers een gewelf dat dertig meter in één zwaai overspant, en de kerk doorstond de aardbeving van 1755 toen een groot deel van Lissabon viel. Vasco da Gama ligt meteen achter de deur, Luís de Camões, de dichter die zijn reis bezong, tegenover hem. Vijf eeuwen lang bidden zeelieden, koningen en gewone reizigers hier voor vertrek, en danken zij voor hun behouden thuiskomst.