Bazylika Świętej Krwi

Zdjęcie: Wikimedia Commons

Przy placu Burg w Brugii stoi kościół o dwóch kondygnacjach, a trudno o dwie bardziej różne. Na dole kaplica świętego Bazylego, nagi romański kamień na ciężkich filarach, jeden z najstarszych budynków Flandrii i miejsce stworzone dla ciszy. Szerokie schody, wydeptane przez wieki, prowadzą do kaplicy górnej, gotyckiej w kościach i płonącej dziewiętnastowiecznym neogotyckim kolorem, gdzie przechowuje się relikwię: fiolkę z kryształu górskiego z tkaniną, o której mówi się, że nosi ślady krwi Chrystusa, zebranej z Jego ciała przez Józefa z Arymatei. Tradycja głosi, że hrabia Dietrich Alzacki przywiózł ją z Ziemi Świętej w 1150 roku; historycy wskazują raczej na Konstantynopol po 1204 roku. Tak czy inaczej, Brugia czci ją od tamtego czasu, a kościół podniesiono do rangi bazyliki w 1923 roku. Relikwię wystawia się codziennie, by wierni mogli się przed nią modlić, a nawet jej dotknąć, i każdego roku w uroczystość Wniebowstąpienia całe miasto niesie ją ulicami w Procesji Świętej Krwi, pochodzie starszym niż większość narodów Europy.