Basiliek van Sint-Franciscus van Assisi

Afbeelding: Wikimedia Commons

De Poverello, de kleine arme die niets bezat, rust onder een van de schatkamers van de westerse kunst, en om die paradox zou hij waarschijnlijk hebben gelachen. Franciscus stierf op de avond van 3 oktober 1226, psalmen zingend op de kale aarde buiten Assisi; nog geen twee jaar later verklaarde Gregorius IX hem heilig en legde al de volgende dag de eerste steen van deze basiliek. Twee kerken verrezen boven elkaar op de Hellenheuvel, omgedoopt tot Paradijsheuvel: de schemerige Romaanse benedenkerk rond zijn graf, en de rijzige gotische bovenkerk waar Giotto en zijn atelier de achtentwintig scènes van de Legende van Sint-Franciscus schilderden die de schilderkunst voorgoed veranderden, samen met Cimabue, Simone Martini en Pietro Lorenzetti. Het lichaam van de heilige, in 1230 zo goed verborgen dat het verloren ging, werd pas in 1818 teruggevonden en ligt nu in een stenen crypte waar pelgrims zwijgen rond één brandende lamp. Op het feest van Sint-Franciscus vandaag keert heel Assisi, en een groot deel van de wereld, zich naar deze heuvel.