Basilika ni San Francisco ng Assisi

Larawan: Wikimedia Commons

Ang Poverello, ang maliit na dukha na walang pag-aari, ay nakahimlay sa ilalim ng isa sa mga kabang-yaman ng sining ng Kanluran, at malamang na pinatawa siya ng kabalintunaang ito. Namatay si Francisco noong gabi ng ika-3 ng Oktubre 1226, umaawit ng mga salmo sa hubad na lupa sa labas ng Assisi; wala pang dalawang taon, kinanonisa siya ni Gregorio IX at inilatag ang unang bato ng basilikang ito kinabukasan mismo. Dalawang simbahan ang itinayo nang patong-patong sa Burol ng Impiyerno, na pinalitan ng pangalang Burol ng Paraiso: ang madilim na Romanesque na ibabang simbahan na yumayakap sa kanyang libingan, at ang matayog na Gotikong itaas na simbahan kung saan ipininta ni Giotto at ng kanyang palihan ang dalawampu't walong eksena ng Alamat ni San Francisco na nagpabago sa pagpipinta magpakailanman, kasama sina Cimabue, Simone Martini, at Pietro Lorenzetti. Ang katawan ng santo, itinago nang napakahusay noong 1230 kaya nawala, ay natagpuan lamang muli noong 1818 at ngayon ay nakahimlay sa kriptang bato kung saan nananahimik ang mga peregrino sa paligid ng iisang nagniningas na ilawan. Sa kapistahan ngayon ni San Francisco, ang buong Assisi, at malaking bahagi ng mundo, ay humaharap sa burol na ito.